Abdest, müminin namaza giden yoldaki ilk miracıdır. Tasavvuf ehli, abdesti “nur üstüne nur” olarak tarif eder. İmam Gazali Hazretleri İhya’da, abdest alırken sadece azaların temizlenmediğini, bu dualar vasıtasıyla kalbin de yıkandığını belirtir. Her uzvu yıkarken okunan bu dualar, aslında kulun Rabbine sunduğu birer dilekçedir.
Abdestin Başlangıcı: Şeytanın Vesvesesinden Allah’ın Rahmetine
Abdestin başında “Bismillah” demek, dünyayı geride bırakıp Allah’a sığınmaktır.
- “Allah’ım, şeytanların aldatmalarından ve yanımda bulunmalarından sana sığınırım” diyerek başlayan mümin, Hz. Ebubekir’in (r.a.) sadakatiyle niyetini sabitler.
Abdest Alırken Uzuvların Şahitliği
- Eller: “Allah’ım, senden uğur ve bereket istiyorum. Uğursuzluktan sana sığınırım.” Ellerini yıkayan kişi, dünyaya el açmaktan vazgeçip sadece Hakk’a yönelir.
- Ağız ve Burun: “Ağzını yıkarken “Kitabını okumada bana yardım et” der ki dili Kur’an’ın nuruyla süslensin. Burnu yıkarken cennetin o eşsiz kokusunu diler; zira Sadi Şirazi der ki: “Cennetin kokusu, dünyada dürüstlük çiçeğini koklayanlara gelir.”
- Yüz: “Allah’ım, dostlarının yüzünün ak olduğu gün benim yüzümü beyaz et.” Bu dua, Hz. Osman’ın (r.a.) hayasıyla nurlanma arzusudur.
Amel Defterinin Verilişi ve Sırat Köprüsü
Abdestin en vurucu anlarından biri kolları yıkarken edilen duadır. Sağ kolu yıkarken “Amel defterimi sağımdan ver, hesabımı kolay eyle” diyen kul, mahşerin o çetin sahnelerini hatırlar. Sol kolu yıkarken ise dehşetle Allah’a sığınır. Hz. Ömer (r.a.) gibi titiz bir hesap bilinciyle kalbini sorgular.
Başı Mesh Etmek ve Arşın Gölgesi
Başını mesh ederken mümin; “Beni rahmetinle kapla, kıyamet günü arşının gölgesinde gölgelendir” diye yalvarır. Haris el-Muhasibi’nin dediği gibi: “Kendi nefsinin ateşini söndürmeyene, arşın gölgesi haramdır.”
- Kulaklar ve Boyun: Hakk’ın sözünü duyup en güzeline uymak ve boynu cehennem zincirlerinden korumak için dua edilir.
- Ayakların Metaneti: Ayaklarını yıkarken “Ayağımı Sırat üzerinde sabit kıl” der. Bu, münafıkların ayaklarının kaydığı o ince köprüde, Hz. Ali’nin (r.a.) kahramanlığı ve imanıyla yürümek istemektir.
Abdest bitince başı göğe kaldırıp Kelime-i Şehadet getirmek, arınmanın mühürlenmesidir. “Allah’ım beni tövbe edenlerden ve temizlenenlerden eyle” yakarışı, kulun en büyük acziyet ve samimiyet beyanıdır.
Bu durumda kendimize sormamız gereken iki soru var;
- Suyun serinliği cildine değerken, bu duaların sıcaklığı kalbine ulaşıyor mu?
- Yoksa abdestin sadece bir alışkanlık mı?
