Cehenneme düşmeden önce daha dünyada iken cehenneme düşmemek ve cennete girmek için hazırlık yapmalıyız. Çünkü cehenneme gireceğimiz zaman özür ve mazeret beyan etmenin faydası olmayacaktır.
- Biz, bir peygamber göndermeden (hiçbir topluma) azap edecek değiliz (İsra 15)
- Peygamberler; müjdeciler ve uyarıcılar, olarak (gönderildi). Öyle ki peygamberlerden sonra insanların Allah’a karşı (savunacak) delilleri olmasın (Nisa 165)
- Her bir grup (cehennemin) içine atıldıklarında, (cehennem) bekçileri onlara sorar: Size bir uyarıcı gelmedi mi? Onlar: Evet, derler, bize bir uyarıcı geldi. Fakat biz yalanladık ve Allah hiçbir şey indirmedi dedik (Mülk 1)
Cehennem bekçileri onlara, akla muhalefetlerini değil, peygamberlere muhalefetlerini sormuştur ve bundan dolayı onlar cehenneme girmişlerdir.
- Ey cin ve insan topluluğu! İçinizden size ayetlerimi aktarıp okuyan ve size, karşılaşacağınız günü hatırlatıp uyaran elçiler gelmedi mi? dendiğinde onlar: Nefslerimize karşı şehadet ederiz derler. Dünya hayatı onları aldatmış ve gerçekten kafir olduklarına dair kendi nefslerine karşı şehadette bulunmuşlardır (En’am 130)
- (Cehennem bekçileri dedi ki): Size Rabbinizin ayetlerini okuyan ve bugünle karşılaşacağınızı (söyleyip) sizi uyaran peygamberler gelmedi mi? (Zümer 71)
Allah peygamberlerini göndermeden önce işledikleri zulümlerden dolayı kimseyi helak ve azap etmez.
- Kendi ellerinin öne sürdükleri (işledikleri filleri) dolayısıyla, onlara bir musibet isabet ettiğinde, Rabbimiz, bize bir peygamber gönderseydin de böylece biz de senin ayetlerine uysaydık ve mü’minlerden olsaydık, diyecek olmasalardı (seni göndermezdik) (Kasas, 47)
Bu ayet, elleriyle işledikleri fiillerin, başlarına gelen belanın sebebi olduğunu göstermektedir. Eğer bu fiiller çirkin olmasalardı, buna sebep de olmazlardı. Fakat azabın isabet etmesi için gerekli şart bulunmadığı için azabın gelmesi imkansız olmaktadır. Bu şart da, onlara peygamber gelmesidir.
Peygamber geldikten sonra sebep tahakkuk etmiş ve şart da bulunmuş olur. Böylece işledikleri günah fiillerden kaynaklanan belalara maruz kalıp dünya ve ahirette cezalandırılırlar.
Kaynak: İbn Kayyım El-Cevziyye / Medaricu’s Salikin / bkz: 216-217
