Cinsel nitelikli haramlardan korunmak ve yalnızlığı giderecek bir hayat arkadaşı edinmek gibi amaçlarla evlenilebilirse de, evliliğin ana amaçlarından biri de hiç şüphesiz çocuk sahibi olmaktır.
İnsanlığın devamının üreme kanununa bağlanması, insanın her an ilişkide bulunabilen, dölleyebilen ve döllenebilen bir kıvamda yaratılmış olması da bu ana amaca dönüktür.
Kur’an-ı Kerim’de Rabbimiz, evlenecek erkekler ve kadınların zinadan uzak olmaları şartını belirlerken onları “Gayr-u müsafihin ve Ğayr-u müsafihat / akıtmayan erkekler ve akıtmayan kadınlar (Nisa 24-25, Maide 5)” olarak niteler; onların ziaācılar gibi çocuk oluşumunu engellemek için spermleri ve yumurtalarını boşa akıtıp tüketmeyenler olarak över
Evlilikte başlıca amaç çocuk olduğu için Yüce Mevlamız Bakara Süresinin 223. ayetinde kadın eşlerimizi tarla olarak vasıflandırarak şöyle buyurmuştur:
- Kadınlarınız sizin tarlanız; ürün alabileceğiniz eşlerinizdir. O halde ürün verici ön organlarından dilediğiniz gibi ilişkiye girebilirsiniz.
Tarların sürülme amacının ekin olması ne derece tabii ise, eşle ilişki amacının çocuk olması da o derece doğaldır.
Ramazan gecelerinde cinsel ilişkinin helal kılındığını açıklayan Bakara Süresinin 187. ayetinde;
- Şimdi kadınlarınıza yaklaşın. Allah’ın sizin için yazıp takdir ettiği (çocukları) taleb edin.. buyrulması da ana amacın çocuk edinilmesi olduğuna işarettir.
Bu sebeple İslam Dini, döllemeyi engelleyici kısırlaştırmaktan menetmiş ve doğal olmayan korunma yöntemlerinden kaçınılmasını öğütlemiş ve emretmiştir.
Gerek dışa boşalma yoluyla ve gerekse diğer yollarla korunmak, hiç şüphesiz kısa veya uzun vadede cinsel mutluluğu da olumsuz yönde etkileyecek cinsel davranışlardandır.
Ekonomik sıkıntıdan uzak rahat bir hayat yaşamak, sıhhati, sağlığı ve güzelliği uzun süre korumak ve dengeli toplum kalkınmasına hizmet etmek vs. gibi amaçlarla koruyucu tedbirlere başvurmak, İslam ülkelerinde de giderek yaygınlaşan bir manevi hastalık olmuştur.
Başta rahim (vagina) dışına boşalma olmak üzere, rahim yolu lavajı, kapsüller, merhemler, rahim yolu peserleri, spiral ve prezervatif kullanımı gibi çok değişik uygulamalarla yapılan korunma, insan cinselliği üzerinde oluşturulmuş cinsel mutluluğu kısıtlayıcı ve giderici bir zulümdür ve ana konumuz olan cinsellikle çok yakından ilgilidir. Ne var ki insanlar kendi aleylerine işledikleri bu zulmun farkında bile değillerdir.
Korunma, hadis ve fıkıh kitaplarımızda azil olarak geçmektedir.
- Azil; çocuk olmaması için rahmin dışına boşalmaktır.
Yukarıda açıkladığımız korunma yollarının her birinde amaç çocuk yapmamak olduğu için, azil ile ilgili dini hükmü diğer bütün korunma şekillerine teşmil etmemiz mümkündür.
Mümkündür, çünkü azilde büyük ölçüde ruhi rahatsızlık vardır. Diğer korunma tedbirlerinde ise ruhi rahatsızlıklar yanında; rahim kanseri, kısırlık vs. gibi bedeni rahatsızlıklar da mevcuttur.
- Korunma tedbirlerinde mahzur olmadığını ileri süren görüşler ilmi olmaktan çok, politiktir.
- Korunmayı doğrudan onaylayan bir tek ayet ve hadis yoktur
Rahimin dışına boşalma olan ve bütün korunma tedbirlerinin de amaçta esası olarak değerlendirilebilecek olan azil!i doğrudan veya dolayı olarak onaylayan bir tek ayet ve hadis mevcut değildir.
Eğer, böyle bir ayet ve hadis mevcut olsaydı, Kur’an ve Sünnet kendi içinde çelişkili olur veya yaratılış düzeniyle çatışırdı. Kur’an ve Sünnet böyle bir çelişki ve çatışmadan beridir.
Şanı Yüce olan Allah, bir taraftan erkeği dölleme gücüyle yaratacak ve kadını her ay çocuk için hazırlayacak, diğer taraftan Kur’an-ı Kerim’le veya Peygamberi aracılığıyla korunmayı onaylayıp, kendi düzeni ile çelişkiye düşürecek. Bu mümkün müdür?
Yüce Allah bir taraftan nefislerimizden kendilerinde sükunet bulacağımız eşler yarattığını duyuracak, kendi kader programına bağlayarak çocuk edinmeyi emredecek, O’nun Resulü cinsel mutluluğu amaç gösterecek, diğer taraftan cinsel mutluluğu giderecek veya olumsuz yönde etkileyecek uygulama Kur’an ve Sünnet’le tasvip olunacak. Bu tasavvur olunabilir mi
Kaynak: Ali Rıza Demircan / İslam’a Göre Cinsel Hayat / bkz: 228-235
