95- Tin Suresi: Meali ve Tefsiri

Kur’an-ı Kerim’in 95. suresi olan ve Mekke döneminde indiği kabul edilen Tîn Suresi (İncir), sekiz ayetten oluşur ve başlangıçta yüce varlıklar üzerine yeminler ederek insanın yaratılışındaki üstünlüğünü ve Ahiret inancının gerekliliğini vurgular: “Andolsun incire ve zeytine, Sina dağına ve şu güvenli beldeye (Mekke’ye) ki, Biz gerçekten insanı en güzel biçimde (ahsen-i takvim) yarattık. Sonra (nankörlüğü ve günahları sebebiyle) onu aşağıların aşağısına (esfel-i sâfilîn) çevirdik. Ancak iman edip salih ameller işleyenler başka; onlar için kesintisiz bir mükâfat vardır. O halde, bundan sonra sana dini (hesap gününü) yalanlatan nedir? Allah, hüküm verenlerin en üstünü değil midir?” Tefsirine göre, surenin başında yemin edilen incir, zeytin, Sina Dağı ve Mekke gibi semboller, Hz. İsa, Hz. Musa ve Hz. Muhammed’in (a.s.) tebliğ merkezlerine işaret ederek tevhid dininin evrensel köklerini ve insanın sahip olduğu fıtrî mükemmelliği vurgular; ancak insanın bu üstün konumunu koruyabilmesinin tek şartı, imanı ve salih amellerle bu fıtratı beslemesi, aksi takdirde manevi olarak en düşük seviyeye düşeceği uyarısında bulunarak, Ahiret’in ve ilahi adaletin kaçınılmaz bir gerçek olduğunu bildirir.