İşlenen günahın en büyük cezalarından birinin, sadece o anki isyanla sınırlı kalmaması, aynı zamanda kulun önündeki sayısız hayır ve itaat kapısını kapatmasıdır. Günah, gelecekteki manevi kazançları iptal eden bir engeldir.
İşlenen günahın, başka bir cezası olmasa bile, sadece alternatif olacak bir itaate mani olmaktan ve başka bir itaatin yolunu kesmekten ibaret olması, başlı başına büyük bir kayıptır. Söz konusu günahtan ötürü kişinin önündeki üçüncü, dördüncü ve daha nice itaat yolu kesilmiş olur.
Bu kesilen yolların her biri, dünyadan ve dünyadaki her şeyden daha hayırlıdır. Çünkü bu yollar, kişiyi Allah’ın rızasına, cennete ve ebedi saadete götürecek amelleri içerir.
Bir günah işlendiğinde, kişi sadece o günahın cezasını yüklenmekle kalmaz; aynı zamanda o günahın kapattığı sayısız potansiyel sevaptan da mahrum kalır. Günah, manevi ilerlemeyi durduran bir zincirdir.
Bu durum, çok çarpıcı bir benzetmeyle açıklanır:
Bu durumda olan kimse, yediği bir yiyecek yüzünden uzun süren bir rahatsızlığa düçar olan, o yiyecekten daha lezzetli çok sayıdaki yiyecekten mahrum kalan kimseye benzer.
Kişi, kısa süreli, geçici bir lezzet (günah) uğruna, uzun süren bir manevi rahatsızlığa (kalp soğukluğu, işlerin zorlaşması, huzursuzluk) yakalanır ve bu rahatsızlık yüzünden, çok daha lezzetli olan sayısız hayırdan ve ebedi lezzetlerden (itaat ve sevaplardan) mahrum kalır.
Bu benzetme, günahın anlık bir hazza karşılık, gelecek ebedi mutluluktan vazgeçmek anlamına geldiğini vurgular.
Allah yardımcımız olsun!
