Hümeze Suresi 3 ve 4. Ayet Meali: Malının gerçekten kendisine ebedi hayat verdiğini sanır. Hayır, o -andolsun ki- Hutame’ye atılacaktır.
Başkalarını kendisinden aşağı gören bir kişi, kendini yükseltecek, insanlık vasfını artıracak ve şerefine şeref katacak ne iş yaptığını durup düşünmelidir. Onun yaptığı bütün iş, mal biriktirmek ve durup onları saymaktan başka bir şey değildir.
Oysa mal, ne kadar çok olursa olsun (dünyanın bütün serveti bir kişide toplansa bile) hiç kimsenin ömrüne ömür katmaz ve ölümüne mani olamaz. Daha önceki mal ve otorite sahipleri (Firavunlar, Nemrutlar, Karunlar) şimdi nerededirler?
Akıbetini düşünmeyen kimseler için;
- Dünya hayatının kendisi, oyun ve eğlenceden başka bir şey değildir
- Mal ve evlat ise, gerektiği biçimde değerlendirilemezse, ancak oyundur, eğlencedir, süstür, insanlar arasında övünme yarışı için bir araçtır
İnsanlık vasfını artıran ve kişiyi yükselten ameller, Beled Suresi’nde geçen “sarp yokuşu tırmanma” metaforuyla açıklanmıştır.
- O, sarp yokuşu tırmanmayı hiç denemiş midir? O sarp yokuşu tırmanmanın ne demek olduğunu sen nasıl bileceksin (Beled 11-12)
Bu sarp yokuşun tırmanışı, yani gerçek kurtuluş şunlardır:
- Bir kölenin boynundan kölelik zincirini çözmek (Hürriyet).
- Akrabadan bir yetimi doyurmak.
- Ya da açlıktan topraklara belenmiş bir yoksulu doyurmak (Sosyal yardımlaşma).
- Sonra da iman edenlerden olup: Sabrı tavsiye etmek (Sabır ve dayanıklılık).
- Ve merhametli olmayı öğütlemektir (Merhamet ve şefkat).
Malını ölümsüzleştireceğini sanan, buna karşın sarp yokuşu tırmanmayı denemeyen bu tip insanlar, yakıp tüketen Cehennem tabakası olan Hutame‘ye atılacaktır.
