Arapların dinden döndükleri sıralarda Hz. Ebubekir minbere çıkıp Allah’a hamd-u senalar getirdikten sonra şunları söylemiştir:
Hamd, hidayete erdirdiğine yeterli olan ve onu zengin kılan Allah’a mahsustur. Allah, peygamberi Muhammed’i sıkıntılar içerisinde göndermiştir. İslam garip ve sıkıntılı olarak başlamıştır. Allah’ın insanlara yüklemiş olduğu ahdi zayıflamış ve eskimişti. Allah Teala kitap ehline gazap etmiş ve onların yanlarında hayır denilebilecek hiç bir şey bırakmamıştı.
Onlar kötülüklerden sakınmadığı için Allah da onlardan şerleri uzaklaştırmamıştı. Onlar kitaplarını tahrif edip ona yabancı şeyler sokuşturdular. Araplarsa ümmiydi (mektep ve medrese görmemişti). Allah konusunda bir şey bilmiyorlar ve O’na kulluk da yapmıyorlardı.
Maddi bakımdan çok büyük sıkıntılar içerisinde olup din yönünden de dalalette bulunuyorlardı. Toprakları ise çorak ve verimsizdi. Bunların yanı sıra bir de sahabe kitlesi vardı ki Allah Teala onları Muhammed’le bir araya getirdi.
Onları hayırlı ve orta bir ümmet kıldı. Onları, kendilerine katılanlarla destekledi ve karşılarındakilere galib getirdi. Bu durum Hz. Peygamber’in vefatına kadar böyle devam etti.
Onun vefatından sonra şeytan yine onların enselerine bindi. Onları eski sapıklıklarına çevirdi. Allah’ın koymuş olduğu sınırları çiğnediler. “Muhammed sadece bir peygamberdir ve ondan önce de (nice) peygamberler gelip geçmiştir. Eğer o ölür veya öldürülürse topuklarınız üzerinde geriye mi döneceksiniz? Kim topukları üzerinde geriye dönerse (bilsin ki) o Allah’a hiç bir zarar veremez! Muhakkak Allah şükredenlerin mükafaatını verecektir (Al-i İmran 144)”
Etrafınızdaki Araplar zekat koyunlarını ve develerini vermemek için isyan ettiler. Onların, dinlerini bugünkü kadar hiçe saydıkları görülmemiştir. Siz de Hz. Peygamber’in bereketini kaybetmenize rağmen dininizde hiç bir zaman bugünkü kadar kuvvetli olmamışsınızdır.
Hz. Peygamber sizleri, kendisini dalalette bulup da hidayete erdiren o Kafi ve Evvel olan Allah’a emanet etmiştir. Onu fakir bulup zengin eden Allah, sizi de durmakta olduğunuz ateş çukurunun kenarından kurtardı.
Allah’a yemin ederim ki O va’dini yerine getirip bize vermiş olduğu ahdini ifa edene kadar O’nun emirleri doğrultusunda savaşacağım. Bizden öldürülenler şehit olur ve cennete giderler. Kalanlarımız ise yeryüzünde Allah’ın halifesi ve varisi olacaklardır. Bu Allah’ın vermiş olduğu sözüdür ki O sözünden dönmez.
Allah sizden iman edip salih amellerde bulunanlara onları yeryüzünde iktidar sahibi yapmayı va’detmiştir (Nur 55) Hz. Ebubekir bu sözlerden sonra minberden inmiştir
Kaynak: Muhammed Yusuf Kandehlevi / Hayatü’s Sahabe / C: I / bkz: 423-424
