İstihaze Kanı ve Namaz Hakkında ki Hükümleri
İstihaze, sözlükte akmak demektir. Istılahta ise, adet ve lohusalık süreleri dışında bir hastalık sebebiyle kadının cinsel organının iç kısmındaki bir damardan akan kana denir
(Menhelu’l-Varidin, s.74).
İstihaze kanı, adet ve lohusalık kanlarının men ettikleri şeylere men etmez. Yani kendisinden istihaze kanı gelen kadın, temiz bir kadın gibidir. Kur’an’ı okur, mushafı ele alabilir, cami ve mescidlere girebilir, tavaf yapabilir, kocasıyla cinsel ilişkide bulunabilir ve istihaze kanı kesildiği vakit yıkanması lazım gelmez. Kendisinden bu tür kan gelen kadına müstehaze adı verilir
(Tahtavi, s.118).
İstihaze kanının yalnız abdesti bozduğu hadislerle sabittir. Hz. Ayşe’den şöyle rivayet edilmiştir: Fatma binti Ebi Hubeyş, Hz. Peygambere hitaben: “Ya Rasulallah ben istihaze kanı gören bir kadınım, bir türlü temizlenemiyorum, namazı bırakayım mi?” diye sordu.
Efendimiz şöyle buyurdu : “Bu ancak damar(dan gelen bir kan)dır; adet değildir. Adet vakti geldiği zaman, namazı bırak, adet süresi geçince kanı yıka, guslet ve namaz kıl
(Buhari, Adet, 8/25; Müslim, Adet, 14).
Diğer taraftan Hz. Peygamberin Hanne binti Cahş’a istihaze halinde oruç tutmasını ve namaz kılmasını emrettiği nakledilir. Kendisinden istihaze kanı gelen kadın, abdestten önce avret yerlerini yıkar. Kanı durdurmak veya azaltmak amacıyla pamuk veya bez kullanarak tedbir almaya çalışır.
