Kadının Evleneceği Erkeği Görme Hakkı
Evlilik, basit bir birliktelik değil; ömür boyu sürecek bir hayat ortaklığıdır. Bu sebeple İslam, evlilik öncesinde tarafların bilinçli, rızaya dayalı ve gönül huzuruyla karar vermesini esas alır. Çoğu zaman ihmal edilen bir gerçek ise şudur: Kadın da evleneceği erkeği görme hakkına sahiptir. Bu hak, ne keyfîdir ne de sınırsızdır. Ölçülü, hikmetli ve iffet merkezli bir çerçevede tanınmıştır.
İslam’da evlilik sürecinde görme hakkı yalnızca erkeğe tanınmış bir ayrıcalık değildir. Erkek evleneceği kadını görebildiği gibi, kadın da evleneceği erkeği görebilir. Hatta fıkhî ölçüler dikkate alındığında, kadının görme alanı erkeğinkinden daha geniştir. Bunun temel sebebi, evliliğin kadının hayatında oluşturacağı derin ve kalıcı etkidir.
Erkeğin Avret Sınırı
Fıkıh alimlerinin ittifakına göre: Erkeğin, yabancı kadınlara karşı avret yeri, göbek ile diz kapakları arasıdır. Bu sınırın dışında kalan uzuvlar, avret yeri değildir
Kadın: Evleneceği erkeğin avret bölgesi dışındaki vücut kısımlarını görebilir. Bu bakış, şehvet için değil, sağlıklı bir karar içindir. Maksat; “Bu insanla bir ömür geçirebilir miyim?” sorusuna samimi bir cevap aramaktır. Bu yönüyle bakmak, ne ayıptır ne de haramdır. Aksine, pişmanlık doğurabilecek bir evliliğin önüne geçen hikmetli bir izindir.
- Not: İki kişinin başbaşa kalıp da cinsel birleşmeye engel olmayacak bir ortamda beraber bulunması zaten dinen yasaklanmıştır. Yani kadın; erkeğin göbek ve diz kapağı hariç her yerine bakabilir derken sevişebilirsiniz demek istemiyor yanlış anlaşılmasın. Takıldığınız bir husus olursa lütfen yorum yaparak geri dönüş yapınız. aksine makaleyi inanmak istediğiniz gibi anlayacak olursanız, bunun sonucunda çok cahim sonuçlar ortaya çıkar. Bunun günahıda bize değil kişinin kendisine aittir. Çünkü takıldığınız yerde geri dönüş yapınız diye bir bilgi notu düştüm.
Kadının İrade ve Rıza Hakkı
İslam’da evliliğin temel şartlarından biri kadının rızasıdır. Kadın ister bekar, ister dul olsun, rızası olmadan evlendirilemez. Anne-baba dahil hiç kimse, kadını istemediği bir evliliğe zorlayamaz. Bu hüküm, kadını pasif bir figür olarak değil; irade sahibi, sorumluluk bilincine sahip bir şahsiyet olarak görür.
