1. Anasayfa
  2. Uncategorized

Kaf Süresi Tefsirine Giriş & Önsöz


Kaf Süresi: Rahmanın sureti üzere yaratılmış insan sureti üzere terettüp eden nübüvvet ve velayet kandillerinden parıldayan zati vahdet nurlarıyla kalbini aydınlatan kimseden gizli kalmaz ki; İlahi tecellileri kabul edebilen zuhur yerlerinin en uygun, en mükemmel olanı, yine sübhan olan Allah’a niyabet edip O’na halife olmaya en çok layık olan ve Hak Teala’nın ahlakıyla ahlaklanmaya en çok münasip olan varlık, kendisi dışındaki bütün çokluk ve izafetleri yok eden ehadiyyet-i zat güneşinin ışıltılarını yansıtmaya kabiliyetli olan insan-ı kamildir.

İnsandan daha mükemmel ve daha kuşatıcı bir zuhur yeri olmadığı böylece aşikar oldu. İnsanoğlunun en şereflisi, en mükemmeli; ilme’l-yakin, ayne’l-yakin, keşf ve şuhud bakımından en eksiksizi ise, Allah’ın salat ve selamı onun üzerine olsun peygamberimiz Hz, Muhammed’dir. Her kim küstahlaşarak onun risaletini ve hilafetini tuhaf karşılayıp şaşkınlığa düşerse, onun bütün bir beşeriyeti irşat ediyor oluşunu inatla ve ona vahyin iniyor oluşunu da kibirlenerek inkar ederse muhakkak ki o kimse sapkınlığa ve azgınlığa düşmüştür. Böyle bir kimse doğru yola ve hidayete asla yol bulamaz.

Her türlü eksiklikten münezzeh olan yüce Allah işte bu sebeple, onun (s.a.v) yol gösterici ve hidayet rehberi oluşunun yanı sıra Hak Teala’ya niyabetini ve O’nun halifesi oluşunu ispat için sevgili peygamberine indirdiği şeyi indirdi, tekit ve mübalağa yoluyla da yemin ettiği şeye yemin etti.

Kaynak: Abdülkadir Geylani / Geylani Tefsiri / C: V / bkz: 379

Bültenimize Katılın

Hemen ücretsiz üye olun ve yeni güncellemelerden haberdar olan ilk kişi olun.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir