Hayatın gürültüsü içinde herkesi, her olayı ve dünyevi her çıkarı bir kenara bırakıp aynanın karşısına geçme vaktin gelmedi mi? Başkalarının hatalarını tartarken, kendi ruhunun eksiklerini ne zaman göreceksin? Şunu unutma: Dünyaya ve geçici heveslere boyun eğmek senin asaletine yakışmaz. Aldığın her nefes, senden kopup giden bir parçadır; her solukta ölüme bir adım daha yaklaşıyorsun. Sayılı olan bu sermayeyi, hiçbir karşılığı olmayan boş işlerle tüketmek, en büyük iflasın değil de nedir?
İnsanoğlu elindekini ancak kaybettiğinde hatırlar. Oysa gerçek akıl, elindekini henüz yanındayken değerlendirmektir.
- Hastalık kapını çalmadan sağlığının,
- Gündelik koşturmaca ruhunu boğmadan boş vaktinin kıymetini bil.
- Fakirlik kapıya dayanmadan zenginliğini,
- Takatin kesilmeden gençliğini ve en nihayetinde
- O kara toprakla buluşmadan hayatını büyük bir ganimet say.
Bu hayat, ahiretteki sonsuzluğun tarlasıdır; bugün ekmediğin hiçbir şeyi yarın biçemezsin. Biraz insaflı ol; kendine bu kötülüğü yapma ve ebedi geleceğine yatırım yapmayı erteleme.
Önümüz kış dediğinde, dondurucu soğuklar kapıya dayanmadan yiyeceğini, giyeceğini, yakacağını hazırlamak için gece gündüz çalışıyorsun. Hiç “Allah Kerimdir, yakacak toplamasam da O beni üşütmez” diyerek boş veriyor musun?
Hayır! Her türlü sebebe sarılıyor, her çareye müracaat ediyorsun. Peki, söz konusu ahiret yurdu olduğunda neden sahte bir tevekkülün arkasına sığınıyorsun? Dünyevi kış için gösterdiğin bu titizliği, neden ebedi hayatın için göstermiyorsun?
- Yoksa sen, o dehşetli günün zorluklarını dünyanın fırtınalarından daha mı hafif sanıyorsun?
- Ya da cehennemin süresinin dünyadaki kış mevsimi kadar kısa olacağını mı zannediyorsun?
- Hiçbir emek vermeden, ter dökmeden ve nefsinle mücadele etmeden o büyük zorluklardan kurtulabileceğine inanmak, aklınla alay etmek değil midir?
Dünyadaki küçük bir üşüme için seferber olan iraden, neden ebedi bir felaket karşısında bu kadar sağır ve dilsiz?
Şimdi Değilse Ne Zaman?
Şu an elinde tuttuğun bu hayat, sana verilmiş en büyük ve belki de son fırsattır. Dünyevi kış için gösterdiğin rasyonaliteyi, ebedi hayatın için de gösterme azmini kuşan. Kendini kandırmaktan vazgeç. Eğer bugün bir adım atmazsan, yarın atacak bir toprağın bile olmayabilir. Hazırlığını kışa göre değil, sonsuzluğa göre yap.
