Kıyamet Suresi 22-25. ayet Meali: Oysa o gün bir kısım yüzler rablerine bakarak mutlulukla parıldayacak; Bir kısım yüzler ise o gün insanın belini kıracak bir felaketi sezerek sararıp solacaktır.
Kıyamet Günü, Kur’an’da adı geçen ve kulakları sağır edici şiddetli ses veya darbe anlamına gelen “es-Sâhhâ” geldiği zaman, yeryüzünde büyük bir dehşet yaşanacaktır. Bu dehşet ve hesap günü geldiğinde, insanlar büyük bir kurtulma telaşı ve bencillikle en yakınlarından dahi kaçacaktır.
Ayetler, kişinin kaçacağı yakınlarını şöyle sıralar:
- Kardeşinden
- Annesinden ve babasından
- Eşinden (hanımından/kocasından)
- Çocuklarından
Bu kaçışın sebebi, o gün, bu kişilerin her birinin kendine yeter (meşgul edecek) bir işi olmasıdır. Hiç kimse bir başkasının derdiyle ilgilenemeyecek, herkes kendi hesabıyla meşgul olacaktır.
Sure, insanların bu dehşet günündeki son durumlarını, yüzlerinin alacağı şekillerle iki zıt kategoriye ayırır:
| Kategori | Yüzlerin Hâli | Kimlikleri |
| Müminler | Apaydınlık yüzler vardır. Gülmektedir, sevinmektedir (Ferahlama ve mutluluk). | Allah’ın merhametine mazhar olanlardır. |
| Kafirler/Facirler | Üzerlerini toz toprak kaplamış yüzler vardır. Karanlık ve siyahlık (hüzün ve zillet) kaplayacaktır. | Bunlar, kâfirlerin ve fâcirlerin (günahkârların) ta kendileridir. |
Böylece sure, o çetin günün, insanların dünya hayatındaki iman ve amel durumuna göre kesin bir ayrışma ve nihai hüküm günü olacağını bildirir.
