İnsanın en büyük imtihanı nefsiyle mücadelesidir. Dünya sevgisini kalpten çıkarmak, kötü düşünceleri terk etmek ve ibadetle nefsi terbiye etmek, ahirete hazırlığın temel adımlarıdır.
Kötü Son İçin Hazırlık
Dünya sevgisini kalpten atmak, kötü düşüncelerden uzak durmak ve günaha çağıran ortamlardan sakınmak nefsi korumanın temel yollarıdır. İnsan bulunduğu çevreden etkilenir; yanlış meclisler kalbi karartır, hayra yönelten çevre ise arınmayı kolaylaştırır. Kalbin temizliği için niyet tazelemek, amellerde istikrarı gözetmek ve tövbeyi ertelememek gerekir.
Kalbin zikirle, bedenin salih amellerle meşgul olması nefsi arındırır. “Biraz keyif alayım, sonra tövbe ederim” düşüncesi yanıltıcıdır; her nefes, son nefes olabilir. Uyanıkken olduğu gibi uyurken de kalbin Allah’ı anması hedeflenmeli; dildeki zikir faydalıdır fakat kalpte yer eden zikir dönüşümü hızlandırır.
Uyku ve Ölüm Arasındaki Benzerlik
Uyku, ölümü hatırlatan bir haldir. Kişi nasıl yaşıyorsa öyle ölür; nasıl ölürse öyle dirilir. Uyumadan önce zihni ne ile meşgulse uyanınca da ona yönelir. Bu nedenle uyku öncesi kalbi arındırmak, abdestli ve temiz bir halde yatmak; zihin ve kalbi hayra bağlamak, ahiret hazırlığının pratik adımlarındandır.
Ölüm ve diriliş her insan için kaçınılmaz iki hakikattir. Dünya geçici, ahiret ebedidir; bu bilinçle yaşamak her anı ibadet ve şükürle değerlendirmeyi sağlar. Kalbin temizliği, dilin zikri ve bedenin ibadeti insanı kötü sondan korur. Tövbe, infak, geceleri ihya ve yetimlere destek nefsi disipline eden güçlü amellerdir.
Ey gönül!
Dünya bir gölge, hakikat ise ışık. Gölgeye tutunan, ışığı yitirir; ışığa yönelen, gölgeyi doğru görür. Niyetini her gün tazeleyip kalbini zikirle aydınlat; nefesini şükürle süsle.
Düşün: Bugün kalbin hangi zikre bağlıysa yarın o zikrin ışığında dirileceksin. Gönlün, Rabbine yürüyen adımlarının sesini duysun; her adım bir tövbe, her tövbe bir kapı olsun.
