Tarihte bir kavmin helak olmasına ve silinip gitmesine sebep olan livatanın, zina gibi bir insanlık suçu olduğunu Kur’an-ı Kerim ve Sünnet tescil etmiş ve ona karşı çok ciddi bir savaş açmıştır.
Livata, İslâm’ın şiddetle haram kıldığı ve sert bir dille lanetlediği en ağır suçlardan biridir. Fıtri ve tabii yoldan sapmayı ifade eden livata, akli dengesizliğin ve ruhî bozukluğun en açık ve en belirgin şekillerinden biridir. Livata, İmam Ebu Hanife’ye göre zina değildir. Kendisi ile livata yapılan kimsenin erkek veya kadın olması neticeyi değiştirmez. Çünkü bir insana önden yaklaşmanın adı zina, arkadan yaklaşmanın adı ise livatadır. İsimlerin ayrılığı, yapılan işin de ayrılığını göstermektedir.
Sahabenin zina üzerinde değil, livata üzerinde ihtilafları vardır. Eğer livata zina olsaydı sahabenin ihtilafına sebep olmaz, zina sayılarak onun hükmünü taşırdı. Yine biliniyor ki zina, soyları karıştıran, nesillerin ve çocukların zayi olmasına yol açan bir cinayettir. Ama livatada bu özellikler yoktur. Fakat İmam Malik, İmam Şafii ve İmam Ahmed b. Hanbel ile İmam Ebu Yusuf ve İmam Muhammed’e göre de zinadır ve onun hükmüne tabidir.
Ahmet Vanlıoğlu
Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı / Diyanet İlmi Dergisi / 1992 / 4. Sayı / bkz: 62
