Ey riyakar asi zalim! Zatımızın azametine, sıfat ve isimlerimizin kemaline delalet eden ayetlerimizi inkar edip, yüz çeviren ve böbürlenen kişiyi gördün mü? İstihza ve alayla yemin edip iyice abartarak Dedi ki:
Allah’a ant olsun ki şayet farz-ı muhal ahiret hayatı var ise aynı şekilde orada da elbet bana bu dünyada verilenin bir benzeri gibi mal ve evlat verilecek (Meryem Süresi 77. ayet)
Bu söz, bu düşüncede olan kimsenin aldanışının, bilgisizliğinin, gafletinin, kibrinin ve sahip olduğu makamın gerçek olduğuna inanmasının hangi boyutlara vardığının bir sonucu ve göstergesidir. Bu yüzden Allah-ü Teala en beliğ ve kesin bir surette şu ayetiyle onu reddetmiştir.
O gaybı mı bildi? Yani gaflet ve cehalet çölünde şaşırıp kalmış olan bu isyankâr, gayb ilmine ve sırlarına muttali olduğunu mu iddia ediyor? Yoksa edinmiş ve almış mi Rahman katından yani bir peygamber lisanından yahut bir melek aracılığıyla Allah katından ahirette ona mal ve çocuk verilecek diye bir söz mü aldı? (Meryem Süresi 78. ayet) Çünkü yeminle teyit edilen ve böyle kesin addedilen bir iddianın bunlardan biri olmaksızın anlamı kalmazdı.
Hayır ve asla bu cahil yalancının ne gayba muttali olması ne de Allah katında bir söz alması mümkün değildir. Gerçekte yazacağız ve hafaza meleklerine yazmalarını emredeceğiz. malına ve makamına aldanıp mağrur olan bu müsrifin söylediklerini yazacağız ve her şeyin karşılığının verileceği kıyamet günü onun aleyhine çoğaltacağız ve artıracağız.
İnkarı, ısrarı, küfründeki aldanışı ve müminlere zulmedip onlarla alay etmesine karşılık azabın üzerine binlerce kat azap ile artıracağız (Meryem Süresi 79. ayet)
Ve onu helak edip öldürdükten sonra O söylediği şeylere de biz varis olacağız, yani mal, çoluk, çocuk ve diğer şeylerden söyleyip böbürlendiği şeyler bize kalır, tüm onları ondan alırız, onlardan hiçbir şey onda kalmayacak şekilde onu yapayalnız bırakırız. ve arz ve ceza günü olan kıyamet gününde o ne ailesi ne malı nede ameli olmadan tek başına bir sıfır olarak bize gelecektir (Meryem Süresi 80. ayet)
Kaynak: Abdülkadir Geylani / Geylani Tefsiri / C: III / bkz: 267-268
