İnsana verilen her duygu bir hikmete bağlıdır. Şehvet de başıboş bırakılmış bir arzu değil, neslin devamı ve temizliğinin korunması için yaratılmış güçlü bir imtihandır. Ancak bu duygu, ilahi sınırlar dışına çıktığında sadece bireyi değil, aileyi, toplumu ve gelecek nesilleri etkileyen derin bir bozulmaya yol açar. İşte zina, bu bozulmanın en açık ve en ağır tezahürlerinden biridir.
İnsanda şehvetin uyanmasıyla birlikte nutfe meydana gelir. Din, bu nutfenin helal ve temiz bir rahme yerleştirilmesini emreder. Çünkü mesele yalnızca anlık bir haz değil, bir neslin kaderidir.
Nutfeyi haram bir rahme bırakmak;
- Sadece bedensel bir günah değil,
- Neslin emanetine ihanet,
- Geleceğe bırakılan ağır bir vebaldir.
Bu ihanetin etkisi, çoğu zaman bir ömürle sınırlı kalmaz; nesiller boyunca taşınan bir zincire dönüşür.
Zinanın Toplumsal ve Ahlaki Yıkımı
Zina, bireysel bir hata gibi görünse de toplumda derin yaralar açar. Özellikle evli bir kadınla işlenen zina, yalnızca bir haram değil;
- Bir yuvanın yıkımı,
- Eşe ve aileye ihanet,
- Kardeşlik hukukunun çiğnenmesidir.
Bu tür ilişkilerden doğan çocuklar, çoğu zaman gerçek babasının soyundan mahrum bırakılır. Böylece miras, aidiyet ve nesep gibi İslam’ın titizlikle koruduğu değerler bozulur. Hak sahipleri haklarından olurken, zulüm sessizce yayılır.
Kur’an-ı Kerim, zinayı yalnızca yasaklamakla kalmaz, ona yaklaşılmasını dahi yasaklar:
- Zinaya yaklaşmayın. Çünkü o, son derece çirkin bir hayasızlıktır ve çok kötü bir yoldur (İsra 32)
Resûlullah (s.a.v) ise zinanın ağırlığını şu sözle ortaya koyar:
- Küfürden sonra en büyük günah, kişinin nutfesini kendisine helal olmayan bir rahme koymasıdır.
Bu ifade, zinanın yalnızca ahlaki değil, itikadi ve toplumsal bir felaket olduğunu açıkça gösterir.
Akıl sahibi olan kişi bilir ki şehvetin varlık sebebi, temiz bir neslin devamıdır. Eğer bu gaye olmasaydı, cinsel birleşme insan için cazip olmazdı. Çünkü:
- Organların yapısı,
- Birleşmenin kendisi,
- Ortaya çıkan sonuç,
tek başına cazip değildir. İnsanı çeken, şehvetin perdelediği haz duygusudur. Kişi yalnızca arzularının peşinden gider, sonuçları düşünmezse; eşyanın hakikatini göremez, kendini kandırır.
Bu hakikati yalnızca cinsellikte değil;
- Yeme–içmede,
- Mal biriktirmede,
- Dünya nimetlerine düşkünlükte de düşünmek gerekir.
Sınır aşıldığında nimet, nimetten çıkar; insanı yücelten şey, onu aşağı çeken bir yüke dönüşür. Şehvet de böyledir: Terbiye edilirse rahmet, serbest bırakılırsa felakettir.
İslam’ın zinaya karşı koyduğu kesin sınırlar, insanı kısıtlamak için değil;
- Nesli korumak,
- Vicdanı muhafaza etmek,
- Toplumu ayakta tutmak içindir.
Gerçek özgürlük, arzuların esiri olmakta değil; sorumluluğun bilincinde yaşamaktadır. Temiz nesiller, ancak temiz sınırlarla mümkündür.
