Yüce Allah, nihai cezayı, o en büyük adaletin tecelli edeceği güne, yani “Yevmüddin” olarak bilinen Son Duruşma Günü’ne ertelemiştir. O gün, suçlular da şahitler de, “Hakimlerin Hâkimi (Ahkemü’l-Hakimîn)” olan Allah’ın (c.c) huzuruna çıkarılacak ve sorgulanacaktır. Haklı ile haksızın, suçlu ile suçsuzun kesin olarak ayırt edileceği, gerçeğin apaçık ortaya çıkacağı gündür o.
Bu kaçınılmaz hakikat, Kur’an’ın sarsıcı ayetleriyle desteklenir: “Sakın Allah’ı, elçilerine verdiği sözden cayar sanma! Şüphesiz Allah, Mutlak Güç Sahibidir, İntikam Alandır (İbrahim Suresi, 47. ayet)”
O gün, yeryüzü başka bir yere, gökler de bambaşka göklere dönüştürülür. Tüm varlık, Tek ve Kahhar (Her Şeye Üstün Gelen) olan Allah’ın huzurunda, bütün sırlarıyla apaçık duracaktır.
O dehşet verici manzarada, günahkarları zincirlere vurulmuş olarak görürsün. Elbiseleri, tutuşmaya hazır katrandandır ve yüzlerini ateş tamamen sarmıştır.
Bu manzara, Allah’ın her kişiyi yalnızca kendi kazandığıyla cezalandırmasının kesin sonucudur. Allah, hesabı çabuk görendir.
Bu ilahi tebliğ, sadece bir korkutma değil, aynı zamanda bir davettir:
- İnsanlar önceden uyarılsınlar diye.
- O’nun, yegâne ve tek ilah olduğunu kesin olarak bilsinler diye.
- Ve en önemlisi, akl-ı selim sahipleri (düşünen akıllar) bu gerçek üzerine derinlemesine tefekkür etsinler diye.
Zira en büyük aldanış, Mutlak Güç Sahibinin adaletini unutmaktır.
