Hz. Peygamber’in vefatının ertesi günü Hz. Ebubekir Usame b. Zeyd’in ordusu toplansın, onun askerlerinden hiç kimse Medine’de kalmasın. Cüruf’daki karargaha gitsinler” diye ilan ettirdi.
Ebubekir de kalkıp Allah’a hamd ve sena ettikten sonra Ey insanlar! Ben de sizin gibi bir insanım. Bilmiyorum, belki Hz. Peygamber’in yapabildiği şeyleri bana da teklif edeceksiniz. Halbuki Allah Teala, Hz. Muhammed’i alemlerden üstün kılmış ve onu afetlerden korumuştu. Ben ise ancak Hz. Muhammed’e tabi olan birisiyim. Kendiliğimden hiç bir şey icat edemem.
Eğer ben doğru hareket edersem bana uyunuz. Eğer doğruluktan uzaklaşırsam beni düzeltiniz. Hz. Peygamber vefat ederken, hiç kimsenin, onun üzerinde bir çöp darbesi kadar bile hakkı yoktu. Benimse, bir şeytanım vardır. Zaman zaman bana galebe çalar. Bana geldiğinde benden uzak durun ki, size sopa atmayayım veya saçınızı-sakalınızı yolmayayım.
Ey insanlar!
Siz, ne zaman biteceğini bilmediğiniz bir ömür süresinde sabah ve akşamlarınızı geçiriyorsunuz. Eğer bu sureyi salih amellerle geçire. bilirseniz, bunu yapın. Bunu da ancak Allah’ın yardımı ile başarabilirsiniz.
Ecel gelmeden, elinizdeki fırsat kaçmadan, salih amel yapmakta acele ediniz. Çünkü ecelini unutan, amelini başkasına bırakan kimseler vardır. Sakın onlar gibi olmayın. Çok acele edin. Çünkü arkanızdan gelen ve size yetişmek isteyen bir şey vardır ki, o da çok hızlı gelen ecelinizdir.
Ölümden korkun. Babalardan, oğullardan, kardeşlerden ibret alın. Yaşayanlara değil, öldükten sonra arkada bırakacakları güzel şeylere gıpta edin
Kaynak: Muhammed Yusuf Kandehlevi / Hayatüs Sahabe / C: IV / bkz: 177
