Hem uyumak, hem uyanmak manasına gelen teheccüd sözcüğü, terim olarak geceleyin uyanıp namaz kılmak ve gece namazı anlamındadır.
Dilimizde teheccüd kelimesi, farz ve vacip namazlarla teravihin dışında, geceyi ihya için kılınan namazların hepsini ifade edecek şekilde kullanılmaktadır. Bediüzzaman’ın tespitiyle; teheccüd namazı ile gecenin ihya edilmesi, berzah alemini aydınlatan bir projektördür.
Gönüllerin diri ve canlı olması; bir yönüyle gecelerin canlı olmasına bağlıdır. Peygamberimiz (s.a.v) yatsıyı kıldıktan sonra vitir namazını kılmadan uyur, gecenin ortalarından sonra uyanıp bir müddet namaz kıldıktan sonra yani teheccüd namazı kıldıktan sonra vitir namazını ve daha sonra vakti girince sabah namazının sünnetini kılardı. Bu konuda çeşitli rivayetler bulunmasından dolayı net olarak belli olmamakla birlikte dört veya sekiz rekat olarak kılınabileceği gibi iki rekat olarak da kılınabilir.
Kaynaklar
- Akademi Araştırma Heyeti / Bir Müslümanın Yol Haritası / bkz: 378-379
- Türkiye Diyanet Vakfı / İlmihal / C:1 / bkz: 315
