Ben nefsimi de temize çıkarmıyorum. Şehevi kuvvetler ve hayvaní zevkler yüzünden nefsimin düşebileceği basit, adi ve aşağılık duygulardan, gafletlerden ve aşırılıklardan nefsimi tezkiye de etmiyorum. Ben nefsimi nasıl tezkiye edebilirim ki; Çünkü nefis daim kötülüğü emredicidir. İnsanın yaratılışına yerleştirilmiş olan nefis, tabiatı dolayısıyla fesada ve bozgunculuğa meyilli ve yüzü hep o yöne dönüktür. Ancak Rabbimin bundan müstesna. Rabbimin, rahmetinin ve şefkatinin genişliğiyle, azgınlıktan ve şeytanın vesvesesinden koruduğu kimseler bundan hariçtir.
Beni masumluk ve iffet ile büyüten, Rabbim Gafur ve Rahim’dir (Yusuf Süresi 53). Muhakkak ki Rabbim, nefsimden kaynaklanan duygularıma karşı çok bağışlayıcıdır ve kendisinden, kendisinin yakınlığından uzaklaştırıcı şeylerden lütfu ile beni muhafaza eder, fazl-u ihsanı ile o bana merhamet eder
Kaynak: Abdülkadir Geylani / Geylani Tefsiri / C: II / bkz: 511-512
