Zamanı Değerlendirmek ve Boşa Tüketmemek
İnsan vaktinin kıymetini bilmeli, onu iyi değerlendirmeli ve bir anını bile zayi etmemelidir. O vaktini en güzel fiil ve sözlerle geçirmelidir. Onun niyetinde bıkıp usanmayacağı, bedeni olarak aciz kalmayacağı hayırlı işler olmalıdır. Nitekim hadiste şöyle geçer: “Müminin nimeti amelinden daha hayırlıdır.”11
Selef-i salihinden bazıları zamanlarını iyi şeylere harcama konusunda hızlı davranırlardı.
Bir adam Amir b. Abdu Kays’a “Bana bir şeyler söyle!” dediğinde o: “Güneşi yakala!”¹2dedi.
Sabit el-Bennani şöyle nakleder: Babam ölüm döşeğinde iken ona telkin vermek istedim, ancak o bana; Ey oğlum beni bırak! Ben şu an altıncı vir-dimdeyim dedi.
Selef-i salihinden bazıları ölüm döşeğinde olan arkadaş larının yanına girdiklerinde o arkadaşlarının namaz kıldığını gördüler ve o kişi arkadaşlarına “Şu an sayfam dürülüyor” demişti.
Eğer insan ölümün -ne kadar çok yapsa da- amellerini sonlandıracağını bilse ölümünden sonra sevap getireceği ameller işlemeye gayret ederdi. Eğer kişi dünyada iken bir şeyi vakfetse, bir ağaç dikse, bir çeşme çıkartsa, ölümünden sonra Allah’ı hatırlatacak bir şeyler için uğraşsa, bir kitap yazsa, geride hayır işleyecek veya bilgi dağıtacak evlatlar bıraksa, başkalarının öğreneceği bir ilmi yaysa o kişi ölse bile tüm bunlar kendisine sevap getirecektir. Tüm bu amel-ler o kişi ölse de zayi olup gitmez.
Bazıları ölse de insanlar arasında diridirler.
Kaynak: İbn Kayyım el-Cevziyye / Tehlikeli Tuzaklar / bkz: 38-39
